Plan sali krok po kroku: od rzutu do sprzedaży miejsc

Krok 1: wgraj rzut sali

Edytor przyjmuje plik PNG, JPG, WebP albo PDF jako podkład. Rysujesz na nim, więc proporcje i przejścia zgadzają się z prawdziwą salą.

• Weź rzut od właściciela obiektu albo zrób zdjęcie planu ewakuacji.
• Obróć plik tak, by scena była u góry.
• Skalibruj skalę, a edytor pokaże wymiary w metrach.

Krok 2: podziel salę na sektory

Sektor to część sali o jednej cenie. Zacznij od najprostszego podziału: parter i balkon albo bliżej i dalej sceny. Zbyt wiele sektorów utrudnia wybór kupującemu.

Krok 3: dodaj rzędy generatorem

Zamiast stawiać każde krzesło osobno, ustaw rząd albo całą sekcję generatorem: liczba rzędów, miejsc i odstęp. Rzędy mogą iść po łuku. Przejście dzieli rząd na dwie części, a system rozumie to przy sprzedaży.

Krok 4: przypisz kategorie do pul biletowych

Cena nie żyje na rysunku. Kategorię miejsc łączysz z pulą biletową, a pula ma cenę i limit. Dzięki temu zmiana ceny nie wymaga przerysowywania sali.

Krok 5: obejrzyj plan oczami kupującego

Otwórz podgląd na telefonie. Sprawdź, czy sektory są podpisane, czy najlepsze miejsca widać od razu i czy wybór dwóch miejsc obok siebie jest prosty.

• Funkcja „najlepsze dostępne” wskaże miejsca obok siebie.
• System nie dopuści do sprzedaży, która zostawi pojedyncze osierocone miejsce.
• Zajętość odświeża się na żywo.

Najczęstsze pułapki

• Zbyt gęsty układ na telefonie. Kupujący musi trafić palcem w jedno miejsce, więc zostaw czytelne odstępy między sektorami.
• Sektory bez nazw. Podpisz je tak, jak mówi się o nich w obiekcie.
• Miejsca z ograniczoną widocznością sprzedawane po pełnej cenie. Oznacz je osobną kategorią.
• Plan niezgodny z rzeczywistą salą. Sprawdź go z obsługą obiektu przed publikacją.

Zmiany w trakcie sprzedaży

Plan zapisuje się w wersjach. Możesz poprawić opis sektora albo dodać przejście, ale nie przesuwaj miejsc, które ktoś już kupił. Gdy musisz to zrobić, uprzedź kupujących osobnym mailem.